مدل عملیاتی، چالش اصلی نوآوری دیجیتال

امروز شاهد صرف سرمایه‌های کلان شرکت‌های بیمه در زمینه نوآوری دیجیتال هستیم، دورانی که شرکت‌های بیمه به لزوم استفاده از فناوری‌های نوین پی برده‌اند و با انجام سرمایه‌گذاری‌های کلان به دنبال آن هستند تا سازمان خود را به عنوان یکی از پیشگامان عرصه بیمه همچنان در صدر جدول حفظ کنند. کنار زدن تازه واردان از دنیای بیمه و به دست آوردن فرصت‌های بیشتر کسب و کار در بازار رقابت‌زده بیمه از اهدافی است که این شرکت‌ها در استفاده از نوآوری دیجیتال به آن توجه دارند. اما مسئله اینجاست که اغلب این شرکت‌ها برای رسیدن به اهداف خود تلاش زیادی می‌کنند اما در عوض آنچه که انتظار دارند به دست نمی‌آورند. نه فرصت تازه‌ای، نه پیشگامی در صدر جدول بیمه‌گران و نه سودی چندان از میزان سرمایه‌ای که صرف کرده‌اند. گویا نوآوری دیجیتال در همه شرکت‌های بیمه با وجود سرمایه‌گذاری‌های کلان جوابگو نیست.

اما چرا؟ چرا شرکت‌های بیمه بعضاً نمی‌توانند در رویکرد به نوآوری دیجیتال سربلند باشند؟ جواب ساده است. برای این که گاهی اوقات شرکت‌های بیمه در حالی دست به تحول دیجیتال می‌زنند که در اساس قادر به اجرای استراتژی‌های دیجیتالی درست نیستند یا منابع کافی برای آن در اختیار ندارند. در واقع شرکت‌های بیمه در روند استفاده از فناوری‌های دیجیتال مدل‌های عملیاتی خود را تغییر نمی‌دهند. سیستم‌ها و فرآیندهایی که کارایی سازمان را در گذشته بهبود بخشیده و در جهت منافع آن گام بر می‌داشتند، اغلب اوقات به موانعی تبدیل می‌شوند که نوآوری و رقابت را در همان بطن امر خفه می‌کنند.

شرکت‌های بیمه باید به این اطمینان برسند که مدل‌های عملیاتی آنها با استراتژی‌های کسب و کار دیجیتالی‌شان همخوانی دارد. در واقع شرکت‌های بیمه تنها زمانی باید به تحول دیجیتالی امید داشته باشند که بدانند استراتژی‌های کسب و کارشان را نیز در راستای اهداف دیجیتالی‌شان هدایت کرده‌اند. در غیر این صورت امید رسیدن به نوآوری‌های کلان، انعطاف‌پذیری و سرعت عمل همگی به‌رغم صرف سرمایه‌های کلان دست نیافتنی خواهند بود،

طبق گزارش موسسه دلویت بیش از 80 درصد مدیران اجرایی شرکت‌های بیمه به این باور رسیده‌اند که یک مدل عملیاتی پیشرفته به رشد استراتژیک سازمان کمک خواهد کرد. 22 درصد نیز معتقدند که مدل‌های عملیاتی آنها کمک می‌کنند تا شرکت بتواند اقدامات ابتکارانه خودش در راستای رشد استراتژیک را به اجرا درآورد.

تغییر مدل عملیاتی؛ از کجا و چطور؟

شرکت‌های بیمه باید برای از میان برداشتن شکاف میان استراتژی کسب و کار دیجیتال و مدل‌های عملیاتی نگاهی جدی به برخی فعالیت‌های کلیدی خود داشته باشند. با بازنگری این جنبه‌های مهم کسب و کار است که آن‌ها می‌توانند به طور قابل توجهی شاهد اثربخشی استراتژی‌های دیجیتالی خود باشند:

سازمان: موفقیت در محیط دیجیتال نیازمند چابکی و سرعت است. ساختارهای سازمانی بسیاری از شرکت‌های بیمه بسیار دست و پاگیر و مایه زحمت هستند. در واقع هر آنچه که باعث کندی در روند انجام فعالیت‌های بیمه‌ای است به این ساختارهای سازمانی پیچیده بر می‌گردد. طبق آمار رسمی موسسه دلویت 15 درصد سازمان‌هایی که از پیشگامان بازار صنعت بیمه به شمار می‌روند با سابقه طولانی در صنعت خود به این باورند که مدل‌های عملیاتی آنها چابکی لازم برای پاسخ سریع به تغییر شرایط بازار و ماندن در فضای رقابتی را داراست. بیمه‌گران سنتی و باقی متصدیان بازار برای سرعت بخشیدن به روند انتشار محصول، به کارگیری نیروها و مهارت‌های لازم، مصوبات قانونی و تخصیص بودجه به اصلاح ساختار سازمانی خود نیاز دارند.

 درست است که تغییرات سریع و گسترده مدل‌های عملیاتی ممکن است برای یک سازمان رویکردی بسیار ساختارشکن و برهم زننده تلقی شود اما می‌تواند در نهایت سازمان را به یک قطب دیجیتالی مؤثر تبدیل نماید. البته این تغییر ساختار می‌تواند همه‌گیر نباشد و در گوشه‌ای از سازمان با هدف فعالیت‌های دیجیتالی روی دهد. مهم این است که ساختارهای سنتی سازمان‌های نمی‌توانند به روند دیجیتالی نوین همخوانی داشته باشند.

مشوق‌ها: مشوق‌ها و محرک‌های مرسوم اغلب مانند پدال ترمز در برابر نواوری دیجیتالی سازمان‌های بیمه عمل می‌کنند. مدیران و کارکنان کلیدی سازمان‌ها بعد از داشتن محرک‌ها و مشوق‌های دوره‌ای و پیوسته دیگر تمایلی به پذیرفتن ریسک‌ها یا نوآوری‌هایی با سرمایه گذاری‌های بلند مدت نشان نمی‌دهند چرا که هر اقدامی در این صورت می‌تواند امتیازهای متداول آنها را خطری جدی رو به رو کند. در این شرایط شرکت‌های بیمه باید مشوق‌های موجود را با استراتژی‌های کسب و کار دیجیتالی خود همسو کنند. البته ممکن است این امر نیازمند تغییر اندازه‌های عملکرد، بازبینی انتظارات و معرفی مشوق‌های تازه باشد.